De Ballentent    Prijswinnaar  "De beste bal van Rotterdam"
Uitgeroepen door Rotterdams Dagblad 
Lees over die verkiezing:

• Ballentent serveert een bal met geschiedenis
  • Hij kneedt, zij kruidt: 'We houden van gehakt en van elkaar, al meer dan 60 jaar'
    
    Met het proeven van de Captain's Cabin-bal aan de Calandstraat is er een einde gekomen aan de 'ballenstrijd'. Na 25 Rotterdamse cafés, lunchrooms, snackbars en andere etablissementen te hebben bezocht, zegeviert de gehaktbal van De Ballentent, het café aan de Parkkade. Eigenaar Marius Lambermon krijgt morgen de Gouden Gehaktbal uitgereikt.
    
    De echte winnaars zijn echter zijn ouders, 'samen met die ouwe soepkip van een slager'.
    Wat het geheim is van haar ballen? De 79-jarige Klien Lambermon haalt haar schouders op: ,,Ze zijn met zorg bereid.'' Haar man Marius die één jaar ouder is: ,,We houden van gehakt en van elkaar - al meer dan zestig jaar!''
    
    Hoe recht uit het hart de makers van de winnende gehaktbal ook reageren, het blijkt een afleidingsmanouvre te zijn. Gevraagd naar het recept, gaan de monden op slot. De vrouw des huizes neemt een defensieve houding aan: ,,We krijgen van Theo, de enige Hollandse slager die er nog is op de Nieuwe Binnenweg, een schaal voorgekruid gehakt en daar doen we onze eigen spulletjes bij. Een uitje, dat spreekt voor zich, maar meer zeg ik niet. Alleen dat die slager van jullie, die Freek, er niet ver naast zat met zijn sojasaus!''
    
    Het is even stil in de Rotterdamse portiekwoning van de Lambermons. Marius lijkt iets te gaan zeggen, maar bedenkt zich. Theo Sengers ligt dubbel. Aan de Perzisch beklede tafel bij het raam vertelt de slager over de totstandkoming van De Bal. Dat hij met zijn vrouw, die meewerkt in zijn winkel, al meer dan dertig jaar het gehakt levert aan de Lambermons. En dat Klien en Marius (hij kneedt, zij kruidt) de ballen 'bakklaar' opleveren voor hun zoon in De Ballentent.
    
    ,,Dinsdag en donderdag zijn onze ballendagen, maar we maken ze ook weleens op vrijdag,'' vertelt de ballenmaakster die zelfs op zaterdag weleens in actie moet komen. ,,Dan belt Marius en zegt ie 'ma, ik zit zonder ballen!''
    
    We proberen het nog maar eens. Waarin onderscheidt de bal van De Ballentent zich?
    ,,Zo'n fabrieksbal stuitert tien keer,'' zegt Klien. ,,Je proeft het als je een vers gemaakte bal eet met verse ingrediënten,'' zegt de slager die half rund, half varkensvlees gebruikt, 'want dan wordt het een zachtere bal'.  Het gebruik van kwalitatief goed vlees is volgens hem een van de drie schakels voor het maken van een perfecte bal, 'want goedkoop vlees is wateriger'. Het kruiden van de bal is minstens zo belangrijk (Klien: 'Shshshsh, niks zeggen'). Maar hij wil ook een compliment maken aan de kok van De Ballentent die 'ze perfect braadt'. 'Even hoog en dan zacht', geeft de slager als tip voor het braden van een bal gehakt. ,,Dus niet hup-hup zoals jonge vrouwen tegenwoordig doen.'' Klien komt er weer even tussen: ,,Veel praten helpt ook!''
    
    Hoe ze, zoals ze zichzelf omschrijft, een ballerina is geworden? Met een schuin oog naar haar man: ,,Nou, wij zaten in de groente, maar onze zoon besloot in de horeca te gaan. In Boekhout, wat toen nog een ouwelullencafé was, begonnen we naar eigen idee ballen te maken. Het waren toen al van die grote, 175 à 180 gram stuk. Toen Marius De Ballentent overnam, zijn we gewoon doorgegaan, alleen maken we er nu veel meer. Vorige week nog veertig kilo; we kneden ons ongelukkig!''
    
    Hoe druk het ook is, Klien en Marius willen niet klagen. In hun kraakheldere keukentje: ,,We hebben altijd hard gewerkt, dat zijn we gewend. Weet je wat pas erg is: soepballetjes maken!''
    
    Artikel uit het Rotterdams Dagblad.

    
    
    Bekijk de hele menukaart

    ÝNaar boven
    

• De laatste bal is 'gewoon goed

  • 'Wie bakt de lekkerste bal?' is een vraag die de Wereldkeuken-redactie zichzelf de afgelopen maanden heeft gesteld. Een speciaal opgerichte ballenbrigade beet zich letterlijk vast in gehaktballen die geserveerd worden in de Rotterdamse horeca. Vier ballenjongens en één ballerina bepaalden op deze manier welke eetgelegenheid recht heeft op de Gouden Gehaktbal.

    De deelnemers waren:

    - Co Durivou; secretaresse

    - Freek Schell; gepensioneerd slager

    - Niels van der Hoeven; fotograaf en liefhebber

    - Wessel Penning; journalist en (voet)balfanaat

    - Peter Ouwerkerk; chef bal en chef kunstredactie Rotterdams Dagblad

    - Joop Zijlaard; mosselman én baldeskundige moest de laatste bal aan zich voorbij laten gaan

    Voor de allerlaatste aflevering van de rubriek 'Dinsdag Gehaktdag' zijn we gaan proeven bij Captain's Cabin aan de Calandstraat 8a, volgens een lezer wereldberoemd vanwege z'n 'Bal Bram' met patat frites en ander garnituur. Wij kozen voor de uitgeklede versie: een bal gehakt met brood. Prijs: €4,25.

    1. Eerste indruk: het uiterlijk van de bal, hoe wordt de bal gepresenteerd?

    In gezelschap van een blaadje sla, een schijfje augurk en een plakje tomaat. Apart: schaaltje mosterd. Commentaar Peter Ouwerkerk: 'Gewoon goed. Geen gedoe'. Als de fotograaf nog een keer teruggaat om de bal te vereeuwigen aan de Veerhaven blijkt het garnituur een stuk uitgebreider te zijn.

    2. De geur

    Wessel Penning: 'Nou, laten we het eens hebben over het geluid. Zo dicht bij de keuken hoor je ze bruisen die ballen; dat klinkt naar m'n jeugd!'

    3. De smaak

    Niels van der Hoeven: 'Ik kan de smaak niet helemaal thuisbrengen...'

    Peter Ouwerkerk: 'Hij lijkt op de bal van Café Anita, alleen zijn er andere kruiden gebruikt'

    Co Durivou: 'Hij is wat zouter'

    4. De nasmaak

    Peter Ouwerkerk: 'Aan biefstuk tartaar doet ie denken. De meeste ballen die we hebben geproefd hadden dezelfde binnen- en buitenband. Deze heeft een lekker krokant korstje en is zacht van binnen'

    Co Durivou: 'Lekker hartig vind ik 'm, alleen wel een beetje duur!'

    5. Ligt de bal zwaar op de maag? Is 't een stuiterbal? Willen we het recept hebben?

    Stille genieter Freek Schell: 'Ik vind 'm super, heel goed. Knapperig van buiten en rosé van binnen. Voor mij is het de beste bal die ik de afgelopen maanden heb geproefd!'

    Wessel Penning: 'Een puur genoegen is het om deze bal te eten, maar ik ben het met Co eens dat ie wel aan de prijs is'

    Peter Ouwerkerk: 'Deze is zo lekker dat er geen mosterd bij hoeft!'

    Co Durivou: 'Alleen is ie voor mij iets te rosé'

    Freek Schell: 'Dat is ook het verschil met een echte cafébal. Die komt uit de jus, terwijl deze à la minute gebakken is. Dit is meer een restaurantbal'

    Het cijfer wordt mede bepaald door de prijs-kwaliteitverhouding en de presentatie.

    Algemeen klassement

    De uitslag van de Rotterdams Dagblad - gehaktballentest is als volgt:

     1. De Ballentent 9  

     2. Captain's Cabin 8,5

    Café van Eijk8,5

    't Balletje8,5

    Café Anita 8,5

     6. De Grootste Slok8  

    Café Vredehof8  

    Zure Zult8  

    Snackbar Smily8  

    10. Imperator7,5

    Melief Bender7,5

    Lunchroom Baaij7,5

    13. 't Lage Land7  

    De Peperkorrel7  

    Café Xiejezo7  

    16. 't Road-House6,5

    17. Merci Bien6  

    Routiers Eemhaven6  

    Café Neeleman6  

    Café Penny Pean6  

    21. De Werf5,5

    't Haantje5,5

    Café Noord-West5,5

    24. De Eekhoorn5  

    Restaurant Hema5  

    Artikel uit het Rotterdams Dagblad.

    
    
    Bekijk de hele menukaart

    ÝNaar boven
    
    

• Aantal dramaballen, maar echte cafébal bestaat nog
  • Het begon met een klagende fotograaf. Dat doet hij wel vaker, maar in geval van culinaire misère tonen we over het algemeen wat meer compassie. ,,Waarom kan ik nergens meer een goede gehaktbal krijgen,'' sprak Niels van der Hoeven vorig jaar zomer een beetje moedeloos.
    
    Het plan om een ballenbrigade te formeren en 'overal' te gaan proeven, werd door de vaste fotograaf van het Rotterdams Dagblad met een dankbare glimlach ontvangen. Of hij ook mee mocht, vroeg Niels.
    
    Hij heeft het geweten, samen met juryleden Co Durivou, Wessel Penning, Peter Ouwerkerk, Freek Schell en Joop Zijlaard. Hoe gezellig de bliksembezoeken aan horecagelegenheden ook waren, het was ook afzien. Regelmatig stonden we voor een gesloten deur. Of de ballen waren op, toevallig net als we zes man/vrouw sterk binnen kwamen. ,,Valt helemaal niet op,'' reageerden cafébezoekers, met name als 'mosselman' en gangmaker Joop Zijlaard zijn entree maakte.
    
    Hoe voorbereid de horeca-ondernemers soms ook waren, het had weinig invloed op de kwaliteit van de geserveerde bal. Zeker als het fabrieksballen betrof die werden 'opgepiept' in de magnetron. Of als er sprake was van inferieur vlees danwel een ondeskundige bereiding.
    Wel bleek het garnituur anders te zijn als de ballenbrigade was 'herkend'. In Café Xiejezo aan de Oostzeedijk maakte een habitué ons attent op de 'anders dan andere' presentatie. ,,Zo mooi krijgen wij 'm niet. Als wíj een bal bestellen, krijgen we 'm gewoon in een servetje in ons handen gedrukt!''
    
    Wat ook is voorgekomen, is dat we werden gestuurd naar 'hét adres voor een bal van absolute topklasse', maar dat de brigade niet welkom was. De bareigenaar bleek niet in de stemming om zes ballen in de pan te gooien, iets dat de afgelopen maanden vaker is gebeurd, bijvoorbeeld als we net na lunchtijd arriveerden. Dat de horeca een mindere periode doormaakt, viel niet af te leiden aan de reacties van ondernemers en koks. Met de armen over elkaar werden meegedeeld dat er die dag niet meer werd gebakken. Over gastvrijheid gesproken: in het Kralingse Bos klonk een soort oerkreet uit de cafetaria ten teken dat de ballen klaar waren!
    
    Er bleven genoeg proefadressen over, mede dankzij lezers van het Rotterdams Dagblad die in groten getale op de rubriek reageerden. Zo schreef iemand over café 't Lage Land 'als tante Sil de kelken staat te vullen, kun je ome Ton in de keuken horen fluiten. Tien tegen één dat hij dan weer bezig is met die goudgele jongens'.
    
    Veel tips betroffen ballen uit de regio. Op dat laatste verzoek konden we niet ingaan omdat we bij 25 afleveringen wilden stoppen. Het proeven van één of twee ballen per gemeente zou wat ons betreft geen goede vergelijking zijn geweest.
     
    In Rotterdam viel veel te proeven. Geen gehaktbal was hetzelfde zo bleek na de eerste 'proefbal' op 14 mei 2002. We maakten kennis met bleekscheten, een bal die naar het Sportfondsenbad in de Van Maanenstraat rook, ballen die aan één kant te lang in de pan hadden gelegen tot regelrechte dramaballen. Maar er belandden ook een feestbal, een Feyenoordbal en een 'prachtballetje' op ons bord die goed was voor het waarderingscijfer 9: die van De Ballentent.
    'Komt het recept voor de ideale bal in de krant?', mailt een lezer, maar aan dat verzoek kunnen we helaas niet tegemoet komen. De makers van de winnende bal, Klien en Marius Lambermon, laten zich het geheim van hun bal niet ontfutselen.
    Het is een schrale troost, maar de ideale bal is wel buitenshuis verkrijgbaar. In De Ballentent, maar ook bij de nummers 2: 't Balletje in Capelle aan den Ijssel, café Anita aan de Tollensstraat, en café Van Eijk aan de Bergse Dorpsstraat.
    De bal die het laatst is geproefd, die van Captain's cabin aan de Calandstraat, smaakte ook voortreffelijk. Conclusie na ruim een half jaar proeven: ze bestaan nog steeds, die ouderwets lekkere gehaktballen!
    
    Artikel uit het Rotterdams Dagblad

    

    ÝNaar boven

    Bekijk de hele menukaart